Nce sò caduto

di Antonio De Curtis

Nun cunuscevo Ammore,
nun sapevo ched'è
Penzavo:chistu core
nun ll'adda maje sapè.
Ma quanno te 'ncuntraje,
senza sapè pecchè,
io me ne annammuraie;
e mmo sò pazzo 'e te.

So 'nnammurat' 'e te - so 'nnammurato,
e nun saccio pecchè - nce sò caduto:
forse è sta vocca toja ch'è profumata,
forse pe st'uocchie tuoje ca sò 'e velluto.
E mmo ca tu si o bbene 'e chistu bbene
si 'a luce, 'o sole, e ll'aria ca io respiro.
Chesta felicità mo m'appartiene
so 'nnammurat' 'e te ammore mio.

E mmo conosco ammore
e saccio chello che è
la sera conto ll'ore
pe m'abbraccià cu tte.
'E zucchero sti vase
so ddoce comm'a cchè
e quanno tu me vase
cchiù mmannammoro 'e te.